Het grootste verdriet op aarde
is missen van wie men houdt
vier verhalen van Steen Steensen Blicher
Blicher
geeft in zijn verhalen regelmatig lyrische beschrijvingen van
‘zijn’ heide, waar hij vaak lange tochten ondernam. Toch was
Blicher geen schrijver van idyllische verhalen, hij schreef
over de tragiek van het bestaan en over menselijke conflicten.
Zijn
verhalen spelen in verschillende milieus, milieus die hij van
binnenuit kende.
Blicher beschreef de werkelijkheid zoals die zich aan hem
voordeed, met gewone
mensen in dagelijkse situaties. Daarmee is hij een van de
eerste realistische
schrijvers in Denemarken. Veel van zijn verhalen werden
geschreven voor
tijdschriften en werden pas later gebundeld en als boek
uitgegeven.
Deze
verteltechniek zou ‘de onbetrouwbare verteller’ genoemd kunnen
worden, maar
de vertelling kent geen aanknopingspunten om vast te stellen
wat wel en niet
betrouwbaar is en dus om de onbetrouwbaarheid van de verteller
te ontmaskeren.
De vertolking van het verhaal komt bij de lezer te liggen, met
wie de verteller
in dialoog is en tot wie hij zich af en toe rechtstreeks
richt.
In
zijn verhalen laat Blicher zien dat deze vertolkingonzekerheid
de grondslag is
van het menselijk bestaan, een bestaan dat niet geleefd kan
worden zonder
vertolking. En onzekerheid over de juistheid van die
vertolking.
Blicher
wordt beschouwd als een van de grote klassiekers in de Deense
literatuur. Veel
latere schrijvers hebben zich door hem laten inspireren en
hebben van hem
geleerd.
Gedichten
van Blicher zijn op muziek gezet en behoren nog steeds tot de
Deense zangschat.
De
vier in dit boek opgenomen verhalen worden gerekend tot
de top van Blichers verhalenproductie.